|
| گفتگوى دو شيطان در باره بسم اللّه |
| يك روز شيطان چاقى ، شيطان لاغرى را ملاقات كرد. شيطان چاق ، از شيطان لاغر پرسيد: چرا تو اينقدر لاغر و ضعيف شده اى ؟ شيطان لاغر، جواب داد: من بر شخصى مسلّط و ماءمور شده ام كه او را گمراه كنم . ولى آن شخص در اوّل هر كار، مانند: خوردن ، آشاميدن ، ...، زبانش به ذكر بسم اللّه الرحمن الرحيم گويا است ، از اين رو از نفوذ در او، و شركت در كارهاى او محروم هستم . و همين سبب و موجب لاغرى من شده است ، حال تو بگو بدانم ، چطور چاق شده اى ؟ شيطان چاق پاسخ داد: چاقى من به خاطر آن است كه شاد هستم ، زيرا بر شخص غافل و بى خبر و بى تفاوت مسلّط شده ام كه در هيچ كارى بسم اللّه نمى گويد، مثلا هنگام ورود و خروج و هنگام خوردن و نوشيدن ... و در هر كارى ، آنچنان غافل و سرگرم است كه اصلا به ياد خدا نيست .(3) پس اى مؤ منين در اول هر كارى بسم اللّه الرحمن الرحيم يادتان نرود زيرا با گفتن بسم اللّه شيطان از شما دور مى شود. |
| شفاى امراض |
| مردى از دوستان و مُحبّين و ارادتمندان ((آقا حضرت امام صادق آل محمّد (ص ) )) به محضر مقدّس و مبارك آن حضرت شرف ياب شد، ((در حاليكه مريض و دردمند بود، و از مرضش رنج مى برد.)) آقا حضرت صادق (ع ) فرمود: چى شده ، چرا رنگت پريده ؟ گفت : آقاجان ، فدايت شوم ، يك ماه است كه سخت مريض و بيمار و دردمند و ناراحتم و تب از من دور نمى شود و مرا رها نمى كند. هرچه پيش دكتر و طبيب و پزشك رفتم ، و آنچه را كه دستور دادند، و نسخه نوشتند و ويزيت دادند، پيچيده ام و انجام داده ام ، ولى نتيجه نديده ام ، بهره و سود و خوبى و فايده اى نداشته . آقاجون دستم به دامنت ، كمكم كن ، ما بيچاره ها كسى را جز شما نداريم . يك دعايى يا ثنايى يا دوايى به ما عنايت كنيد تا خوب شوم . آقا حضرت صادق (ع )، فرمود: يقه پيراهنت را باز كن و سرت را در آن فرو كن و بعد از اذان و اقامه ((هفت بار سوره حمد را بخوان و به خودت فوت كن ، انشاء اللّه خوب مى شوى .)) آن مرد مى گويد: همينكه دستور فرزند زهرا سلام اللّه عليهما را انجام دادم ، گويا آب روى آتش بود، مثل اينكه مرا به طناب بسته باشند و بعد باز كرده باشند و رهايم كنند، همينطور ((من هم از درد و ناراحتى و رنج آزاد شدم .))(4) |
| داروى ناتوانى در دنيا و آخرت |
| ((حضرت امام محمّد باقر (ع ) فرمودند: يك روز ((شبيه هذلى )) محضر مقدس ((حضرت رسول خدا (ص ))) مشرّف شد و گفت : يا رسول اللّه ، من پير شده ام و قوه بدنيم مرا به يك سرى اعمالى از قبيل نماز و روزه و حج و جهاد... كه قبلا بر آن مداومت داشتم و انجام مى دادم ، يارى نمى دهد و الا ن هم توانايى بر آن اعمال را ندارم ، از شما خواهش مى كنم كه عملى سبك و حديثى پربار و آسان به من بياموزيد كه بتوانم آن را انجام دهم و خداوند متعال هم مرا از منبع فيض خودش بهرمند سازد. حضرت فرمود: اى مرد، خواسته خود را تكرار كن ؟ ((هذلى )) خواسته خود را سه مرتبه اعاده نمود. حضرت فرمود: هيچ درخت و كلوخى در اطراف تو نماند، مگر از ترحم بر خواسته تو گريست . پس هر وقت از نماز صبح فارغ شدى ده مرتبه بگو: سُبْحانَ اللّهِ الْعَظيمِ وَ بِحَمْدِه ، وَ لاحَوْلَ وَ لاقُوَةَ اِلاّ بِاللّهِ الْعَلىِّ الْعَظيم خداوند متعالى بواسطه اين دعا تو را عافيت مى دهد و به بركت اين ختم تو را از ((كورى و ديوانگى و خوره و پيسى و پريشانى و كن ذهنى و خرفتى )) نجات مى دهد. شبيه هذلى گفت : يا رسول اللّه ؛ اين ذكرى را كه فرموديد؛ براى دنياى من بود، لطفا براى آخرتم هم نسخه اى بفرمائيد تااز آن هم بهرمند گردم . حضرت رسول اكرم (ص ) فرمود: بعد از هر نماز بگو: اَللّهُمَّ اهْدِنى مِنْ عِنْدِكَ وَ اَفِضْ عَلَىّ مِنْ فَضْلِكَ وَ اَنْشُرْ عَلَىَّ مِنْ رَحْمَتِكَ وَ اَنْزِلْ عَلَىَّ مِنْ بَرَكاتِكَ. اگر بر اين ادعيه مواظبت كردى و عمدا آن را تادم مرگ ترك نكردى ، وقتى كه قيامت شود و به صحراى محشر وارد شوى ، ((هشت در بهشت براى تو باز مى شود، و از هر درى كه خواستى مى توانى داخل شوى .))(5) |
| داروى بيمارى و تنگ دستى |
| مردى محضر مقدّس حضرت رسول اللّه (ص ) مشرف شد و از بيمارى و تنگدستى خودش به آن حضرت شكايت كرد. آن حضرت به او فرمودند: بعد از نمازهاى واجبت بگو: تَوَكَلْتُ عَلَى الْحَىِّ الَّذى لايَمُوتُ وَ الْحَمْدُ لِلّهِ الذَّى لَمْيَتَّخِذْ صاحِبَةً وَ لا وَلَدا وَ لَمْيَكُنْ لَهُ شَرى كٌ فى الْمُلْكِ وَ لَمْيَكُنْ لَهُ وَلِىُّ مِنَ الذُّلِّ وَ كَبِرْهُ تَكْبيرا من به اين ختم عمل كردم ، هيچ شدّت و سختى به طرف من نيآمد مگر اينكه (( جبرئيل )) براى من متمثل مى شد و مى فرمود: اين دعا را بخوان و من مى خواندم و آن شدائد از من بر طرف مى شد.(6) |
| مونس |
| مردى خدمت با سعادت آقا ((حضرت امام جعفر صادق (ع ))) شرفياب شد و گفت : اى مولاى من ، سِنَّم بالا رفته و خويشانمُمرده اند و مونسى ندارم و مى ترسم كه من هم بميرم چه كنم ؟ حضرت فرمودند: برادران مؤ من و صالح براى انس گرفتن بهتر هستند از قوم و خويشان . اگر طول عمر خود و خويشان و دوستان را مى خواهى اين دعا را بعد از هر نمازى بخوان : اَللّهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ، اَللّهُمَّ اِنَّ رَسُولَكَ الصّادِقَ الْمُصَدَّقَ صَلَواتُكَ عَلَيْهِ وَ الِهِ قالَ اِنَّكَ قُلْتَ ما تَرَدَّدْتُ فى شَئٍ اَنَا فاعِلُهُ كَتَرَدُّدى فى قَبْضِ رُوحِ عَبْدِىَ الْمُؤ مِنِ يَكْرَهُ الْمَوتَ وَ اَكْرَهُ مَسائَلَهُ، اَللّهُمَّ فَصَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ الِ مُحَمَّدٍ وَ عَجِّلْ لِوَلِيّكَ الْفَرَجَ وَ الْعافِيَةَ وَ النَّصْرَ وَ لا تَسُؤْنى فى نَفْسى وَ لا فى اَحَدٍ مِنْ اَحِبَّتى . و اگر خواستى يكى از دوستان خود را نام ببر و بگو: وَلافى فُلانٍ وَ لافى فُلانٍ. راوى گفت : چون بر اين دعا مداومت كردم ، اينقدر عمرم زياد شد كه از زندگى ملول شدم . اين دعا بقدرى معتبر است كه در تمام كتب دعا نقل شده .(7) |
| كار بسته شده |
| مردى خدمت با سعادت آقا (( حضرت امام موسى كاظم (ع ) شرف ياب شد و از مشكلات كارى به آقا شكايت كرد كه : آقا جان كار من بسته شده و به هر كارى كه متوجه مى شوم و دست ميزنم ، سودى نمى كنم و به هر حاجتى رو مى آورم آن حاجتم روا نمى شود، چه كنم ؟! حضرت موسى بن جعفر (ع ) فرمودند: بعد از نماز صبح ده مرتبه بگو: سُبْحانَ اللّهِ الْعَظيمِ وَ بِحَمْدِهِ اَسْتَغْفِرُاللّهَ وَ اَسْئَلُهُ مِنْ فَضْلِهِ راوى گفت : چند صباحى بر اين دعا مداومت كردم ، جمعى از هم محلى هايم نزد من آمدند و گفتند: مردى از اقوام شما مرده و غير از تو وارث ديگرى ندارد.(8) خلاصه : به مال زيادى رسيدم و تا بحال بى نياز هستم . |
| دعاى خير دنيا و آخرت |
| مردى بنام ((هلقام )) محضر مقدس ((حضرت موسى بن جعفر(ع ))) مشرف شده و عرضكرد: يا بن رسول اللّه ، دعايى به من ياد بدهيد كه براى دنيا و آخرتم جامع و آسان باشد. حضرت به آن مرد فرمود: هر كسى بعد از نماز صبح ، تا وقت طلوع آفتاب اين دعا را مداومت كند، خير دنيا و آخرت به او خواهد رسيد. سُبْحانَ اللّهِ الْعَظيمِ وَ بِحَمْدِهِ اَسْتَغْفِرُاللّهَ وَ اَسْئَلُهُ مِنْ فَضْلِهِ آن مرد گفت : از آن روزى كه اين ختم را شروع كردم و مداومت برآن نمودم ، حالم خوب شد و از زندگيم لذّت بردم و گرفتار چيزى نشدم مگر به بركت اين ذكر احوالاتم نكو گشت .(9) |
| پريشانى ومريضى |
| مردى به (( حضرت رسول اللّه (ص ))) از تنگدستى و پريشانى و بيمارى خود شكايت كرد. حضرت رسول (ص ) فرمود: هر كس هر صبح و شب ، ده مرتبه اين دعا را بخواند و بر آن مداومت داشته باشد، تنگدستى و پريشانى و مريضى او بر طرف خواهد شد. لا حَوْلَ وَ لا قُوَّةَ اِلاّ بِاللّهِ، تَوَكَّلْتُ عَلَى الْحَىِّ الَّذى لا يَمُوتُ وَ الْحَمْدُلِلّهِ الَّذى لَمْ يَتَّخِذْ صاحِبَةً وَ لا وَ وَلَداً وَلَمْ يَكُنْ لَهُ شَريكٌ فِى الْمُلْكِ وَ لَمْ يَكُنْ لَهُ وَلِّىٌ مَنَ الذُّلِ وَ كَبِّرْهُ تَكْبيراً. آن مرد مى گويد: من سه روز بر اين ختم مداومت كردم ، حالم صحيح و سالم شد و ثروتمند شدم و پريشانيم رفع گرديد.(10) |
| داروى عليلى |
| مردى به محضر مقدس ((حضرت صادق آل محمد صلى اللّه عليه وآله وسلم )) شر فياب شد و از مريضى همسرش به حضرت شكايت كرد و گفت : آقاجان ، قربانت گردم ، اُمّ وَلَدى دارم كه عليل است ، هر چه دكتر و طبيب گفته انجام داده ام ولى علت او خوب نشده چه كنم ؟! حضرت به آن مرد فرمود: بعد از هر نماز واجبت در سجده شكر اين ذكر را بگو: يا رَؤُفُ يا رَحيمُ يا رَبِّ يا سَيِّدى سپس حاجت خود را بطلب ، انشاءاللّه آن مرض از او دفع خواهد شد. راوى مى گويد: چون بر آن ختم مداومت كردم ، علت و مرضِ همسرم بر طرف شد.(11) |
| بنده در سجده |
| (( حضرت صادق (ع ))) فرمود: هر گاه بنده اى در سجده سه مرتبه بگويد: يا اَللّهُ يا رَباهُ يا سَيِّداهُ خداوند كريم در جواب او مى فرمايد: لبيك ، اى بنده من ، حاجتِ خودت را از من بخواه ، تا بتو عنايت كنم . و هر كس در سجده آنقدر بگويد: يا رَبّاهُ يا سَيِّداهُ تانفسش قطع شود، حضرت حق تعالى مى فرمايد: حاجت خودت را طلب كن ،اى بنده من .(12) |
| بيمارى طولانى |
| ((حضرت صادق آل محمد صلى اللّه عليه و آله )) فرمود: مردى از انصار چند روز خدمت (( حضرت رسول صلى اللّه عليه وآله )) نيامد. بعد از چند روز كه خدمت حضرت شرفياب شد، حضرت احوال او را پرسيد و فرمود: چرا چند روز است كه غايب هستى و نزد ما نمى آيى ؟! عرض كرد: آقاجان فداى شما بشوم ، چند وقت است كه دستم تنگ شده و بيماريم طول كشيده . حضرت فرمود: مى خواهى به تو دعايى ياد بدهم كه وقتى كه فقير و بيمارشدى ، فقر وبيماريت از تو بر طرف شود؟! گفت : بله ، يا رسول اللّه چه از اين بهتر. حضرت فرمود: هر صبح و شب اين دعا را بخوان : لا حَوْلَ وَ لا قُوَّةَ اِلاّ بِاللّهِ، تَوَكَّلْتُ عَلَى الْحَىِّ الَّذى لا يَمُوتُ وَ الْحَمْدُلِلّهِ الَّذى لَمْ يَتَّخِذْ وَلَداً وَلَمْ يَكُنْ لَهُ شَريكٌ فِى الْمُلْكِ وَ لَمْ يَكُنْ لَهُ وَلِّىٌ مَنَ الذُّلِ وَ كَبِّرْهُ تَكْبيراً. مى گويد: چون بر آن مداومت كردم احوالاتم نكو گشت ، و حالم بهتر شد.(13) |
| به تعداد رگهاى بدنت |
| ((مرحوم قطب راوندى (رضوان اللّه تعالى ) روايت كرده است كه : در بنى اسرائيل عابدى بود كه سالها حق تعالى را عبادت مى كرد. روزى دعا كرد كه : پروردگار را مى خواهم حال خودم را نزد تو بدانم ، كدامين عمل هايم را پسنديدى ، تا هميشه آن عمل را انجام دهم ، واِلاّ پيش از مرگم توبه كنم ؟! حضرت حق تعالى ، ملكى را نزد آن عابد فرستاد و فرمود: تو پيش خدا هيچ عمل خيرى ندارد. گفت : خدايا، پس عبادتهاى من چه شد؟! ملك فرمود: هر وقت عمل خيرى انجام ميدادى به مردم خبر ميدادى ، و مى خواستى مردم به تو بگويند: چه آدم خوبى هستى و به نيكى از تو ياد كنند. خُب ، حالا ثوابت را گرفتى ، آيا براى عملت راضى شدى ؟ اين حرف براى عابد خيلى گران آمد و محزون و ناراحت شد، و صدايش به ناله بلند گرديد. ملك بار ديگر آمد و فرمود: حق تعالى مى فرمايد: الحال خود را از من بخر، و هر روز به تعداد رگهاى بدنت تصدق بده . عابد گفت : خدايا چطورى من كه چيزى ندارم ؟! فرمود: هر روز سيصد و شصت مرتبه ، به تعداد رگهاى بدنت بگو: سُبْحانَ اللّهِ وَ الْحَمْدُ لِلّهِ وَ لااِلهَ اِلا اللّهُ وَ اللّهُ اَكْبَر وَ لاحَوْلَ وَ لاقُوَةَ اِلاّ بِااللّهِ. عابد گفت : خدايا اگر اين طور است ، زيادتر بفرما؟! فرمود: اگر زيادتر بگويى ثوابت بيشتر است .(14) |
| فضيلتهاى اين نماز |
| يك روز مردى باديه نشين و صحرايى خدمت با كرامت ((حضرت رسالت پناه (ص ) مشرف شد و گفت : پدر و مادرم فداى شما باد، اى رسول خدا، ما در باديه و بيابان هستيم و از مدينه دوريم و نمى توانيم هر جمعه به نماز جمعه حاضر شويم ، از شما خواهشى دارم كه به من عملى تعليم كنيد كه وقتى كه آن را بجا آوردم فضيلت نماز جمعه را در يابم و وقتى كه به اهل و قبيله ام برگشتم آن را به آنها بياموزم . (( حضرت رسول (ص ))) فرمودند: وقتى كه روز بر آمد، دو ركعت نماز بخوان ، در ركعت اول بعد از حمد هفت مرتبه ((قل اعوذ برب الفلق )) بخوان . و در ركعت دوم بعد از حمد هفت مرتبه (( قل اعوذ برب الناس )) را بخوان و بعد از سلام هفت مرتبه آية الكرسى بخوان ، سپس برخيز و هشت ركعت ديگر بخوان به دو سلام و بعد بنشين . بعد از هر دو ركعت از آن تشهد را بخوان و سلام نمازت را نگو و چون چهار ركعت ديگر را تمام كردى سلام نمازت را بگو. و چهار ركعت ديگر هم به همين نحو بجا آور و در هر ركعتى ، سوره حمد يك مرتبه و ((اذاجانصراللّه )) يك مرتبه و ((قل هواللّه احد)) بيست و پنج مرتبه و چون از تشهد و سلام فارغ شدى ، اين دعا را هفت مرتبه بخوان : يا حَىُّ يا قَيُّومُ، يا ذَالْجَلالِ وَ الاِْكْرامِ يا اِلهَ اَلاَْوَّلينَ وَ الاَّْخِرينَ، يا اَرْحَمَ الرّاحِمينَ، يا رَحْمنَ الدُّنْيا وَ الاْخِرَةِ وَ رَحيمَهُما، يارَبِّ يارَبِّ يارَبِّ يارَبِّ يارَبِّ يارَبِّ، يااَللّهُ يااَللّهُ يااَللّهُ يااَللّهُ يااَللّهُ يااَللّهُ، صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَآلِهِ وَ اغْفِرلى . پس حاجت خودت را بگو. بعد هفتاد مرتبه بگو: لا حَوْلَ وَ لا قُوَّةَ اِلاّ بِاللّهِ الْعَلىِّ الْعَظيمِ، سُبْحانَ اللّهِ رَبِّ الْعَرْشِ الْكَريمِ. به حق آن خداوندى كه مرا به صدق و راستى فرستاد، سوگند مى خورم . كه هر مؤ من و مؤ منه اى كه اين نماز را در روز جمعه بجا آورد، من براى او بهشت را ضامن هستم . و از جانمازش برنخيزد مگر اينكه خداوند متعال ، تمام گناهان او و گناهان پدر و مادرش را بياموزد. و حضرت حق تعالى ، به خاطر آن نمازهايى را كه انجام داده ، براى او ثواب شهرهاى مسلمانان را بنوسيد. و براى او اجر كسى است كه در مشرق و مغرب عالم روزه گرفته و نماز خوانده . و حق تعالى ، آنچه را كه هيچ چشمى نديده و هيچ گوشى نشيده به او عنايت مى فرمايد.(15) |
| رحم بر مرده ها |
| حضرت رسول (ص ) فرمودند: برميت سخت تر از شب اول قبر نمى گذرد، پس برمردهاى خودتان رحم كنيد و صدقه براى آنها بدهيد، و اگر چيزى پيدا نكرديد كه صدقه بدهيد، يكى از شماها دو ركعت نماز براى او بخواند كه در ركعت اول آن سوره حمد يك مرتبه و ((اَلهيكُم التَّكاثُر)) ده مرتبه و بعد از سلام بگو: اَللّهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمِّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ وَ ابْعَثْ ثَوابَها اِلى قَبْرِ ذلِكَ الْمَيِّتِ فُلانِ بْنِ فُلان (اسم مرده را مى برى ). حضرت حق سبحانه و تعالى ، (بواسطه اين عمل ) همان ساعت هزار ملك كه با هرملك جامه و حله اى است را به سوى قبر آن ميت مى فرستد، و تنگى قبر بر آن مرده تا روز نفخه صور (قيامت ) وسيع خواهد شد. و خداوند متعال به خواننده اين نماز به تعداد آنچه كه آفتاب بر او طلوع كرده حسنات خواهد بخشيد، و چهل درجه بالا به او عنايت خواهد كرد. (البته اين نماز را بطور ديگر هم روايت كرده اند كه دو ركعت است ، در ركعت اول بعد از حمد ((آية الكرسى )) يكمرتبه و توحيد دو مرتبه بخواند.)(16) |
| حديث نفس |
| ((حضرت صادق آل محمد (ص ))) فرمود: براى هر مؤ منى چهل روز نمى گذرد، مگر اينكه گرفتار حديث نفس مى شود.پس هر وقت حديث نفس بر كسى عارض شد، دو ركعت نماز بجا آورد و از شّر آن به خدا پناه ببرد. چون يك روز (( حضرت آدم عليه السلام )) از حديث نفس به خداوند عزوجل شكايت كرد. ((حضرت جبرئيل عليه السّلام )) نازل شد و فرمود: بگو: لا حَوْلَ وَ لا قُوَّةَ اِلاّ بِاللّهِ ((حضرت آدم عليه السّلام )) تا اين ذكر را فرمود، حديث نفس او بر طرف شد.(17) |
| وسوسه |
| حضرت امام محمد باقر (ع ) فرمودند: يك روز مردى محضر مقدس آقا حضرت رسول (ص ) مشرف شد از وسوسه حديث نفس و قرضى كه براى او سنگين شده بود و از فقر و درويشى به آن حضرت شكايت كرد. حضرت رسول (ص ) به او فرمودند: اين ذكر را هميشه تكرار كن و بگو: تَوَكَّلْتُ عَلَى الْحَىِّ الَّذى لايَمُوتُ وَ الْحَمْدُلِلّ هِ الَّذى لَمْ يَتَّخِذْ وَلَداً وَلَمْ يَكُنْ لَهُ شَريكٌ فِى الْمُلْكِ وَ لَمْ يَكُنْ لَهُ وَلِىُّ مَنَ الذُّلِ وَ كَبِّرْهُ تَكْبيراً. آن مرد رفت . چند روزى نگذشته بود كه دوباره خدمت حضرت آمد و گفت : يا رسول اللّه ( عجب ذكرى به من عنايت كردى ، دستت درد نكند)، خداوند متعال به بركت اين ذكر، وسوسه را از من دور كرد وقرض مرا ادا نمود و مرا از درويشى و فقر نجات داد و توانگر فرمود.(18) |
| قرض و ستم |
| مردى خدمت با شرافت حضرت صادق آل محمد (ص ) شرفياب شد و از قرض و ستم سلطان به آن حضرت شكايت كرد و گفت : اِى آقاى من ، اطرافم را قرض احاطه كرده و سلطانى هم هست كه به من ظلم مى كند، اگر دعايى داريد به من بيآموزيد تا به وسيله آن دعا، غنيمتى ، گنجى ، زيرخاكى ، چيزى پيدا كنم و قرضهايم را اداء كنم و ستم سلطان را هم با آن باز دارم ؟! حضرت فرمود: وقتى كه شب شد، دو ركعت نماز بخوان ، كه در ركعت اول آن : بعد از حمد ((آية الكرسى )) باشد. و در ركعت دوم : بعد از حمد، آخر سوره حشر را بخوان لَوْ اَنْزَلْنا هذَا الْقُرآنَ عَلى جَبَلٍ...) را تا آخر سوره بجا آور.(19) بعد قرآن را بر سرت بگذار و بگو: بِحَقِّ هَذَا الْقُرْانِ وَ بِحَقِّ مَنْ اَرْسَلْتَهُ بِهِ وَ بِحَقِّ كُلِّ مُؤ مُنٍ مَدَحْتَهُ فيهِ وَ بِحَقِّكَ عَلَيْهِمْ فَلا اَحَدَ اَعْرَفُ بِحَقِّكَ مِنْكَ. و بعد ده مرتبه بگو: بِكَ يا اَللّهُ و بعد ده مرتبه ، يا مُحَمَّدُ. و بعد ده مرتبه ، يا عَلِىُّ. و بعد ده مرتبه ، يا فاطِمَةُ. و بعد ده مرتبه ، يا حَسَنُ. و بعد ده مرتبه ، يا حُسِيْنُ. و بعد ده مرتبه ، يا عَلِّى بْنَ الْحُسَيْنِ. و بعد ده مرتبه ، يا مُحَمَّدَ بْنَ عَلِىّ. و بعد ده مرتبه ، يا جَعْفَرَ بْنَ مُحَمَّدٍ. و بعد ده مرتبه ، يا مُوسَى بْنَ جَعْفَرٍ. و بعد ده مرتبه ، يا عَلِّى بْنِ مُوسى . و بعد ده مرتبه ، يا مُحَمَّدَ بْنَ عَلي . و بعد ده مرتبه ، يا عَلِىَّ بْنَ مُحَمَّدٍ. و بعد ده مرتبه ، يا حَسَن بْنَ عَلي . و بعد ده مرتبه ، بِالْحُجَّةِ. بعد حاجت خود را از خداوند متعال بخواه . راوى گفت : آن مرد رفت و بعد از يك مدتى آمد، در حاليكه قرضهايش را اداء كرده بود و امر سلطانش اصلاح شده بود و مالش زياد گشته بود.(20) |
| محنت و سختى |
| يكروز حضرت امام زين العابدين (ع ) از جايى عبور مى كردند، ديدند مردى در خانه ى كسى نشسته . حضرت به آن مرد فرمودند: اى مرد، چرا در خانه اين ستمكار جبار نشسته اى ؟! گفت : بخاطر اينكه محنت و سختى بر من عارض شده . حضرت فرمود: برخيز برويم تا من تو را به در خانه كسى راهنمايى كنم كه بهتر از آن در خانه كسى نيست . و به سوى رَبّى كه براى تو بهتر است . سپس حضرت دست او را گرفتند و تا مسجد پيغمبر (ص ) آوردند و فرمودند: رو به قبله ، دو ركعت نماز به در گاه خدا بجا بيآور، بعد ثناى خداوند متعال را بگو و بر رسول خدا (ص ) صلوات بفرست و آخر سوره حشر را بخوان و شش آيه اول سوره حديد و در آيه اى كه در سوره آل عمران است (شايد آيه قل اللهم مالك المك ...(باشد يعنى تا بغير حساب ) يا شَهِداللّه ...باشد.) بخوان . انشأ اللّه خدا حاجتت را برآورده ميكند . |
| ى گويد: آن مرد آن را انجام داد و تمام گرفتاريهايش رفع گرديد. ( مرض عظيم |
| ((سعيد بن ابى الفتح قمى )) گفت : (21) من مرض عظيم و بدى گرفتم ، و خيلى هم طبيب و دكتر رفتم و دوا خوردم ، فايده اى نبخشيد. و تمام پزشكان از علاج من عاجز شدند. پدرم مرا به دارالشفأ كه مجمع تمام پزشكان حاذق نصرانى و مسيحى و يهودى بودند، براى معالجه ام برد. آنها هم بعد از معاينه با هم جلسه گرفتند و بعد از آن در نتيجه ما را ماءيوس كردند و گفتند: اين مرض علاجى ندارد مگر خداوند متعال نظر لطفى كند. از اين سخن دلم شكست و غم تمام اعضاى مرا گرفت ، تا اينكه منزل آمديم و كتابى از كتابهاى پدرم را برداشتم كه جهت رفع غم و غصه ، خود را مشغول كنم . تا جلد كتاب را باز كردم و صفحات آن را ورق زدم ، پشت كتاب نوشته اى نظر مرا بخود جلب كرد. وقتى كه مطالعه كردم ، ديدم حديثى از ((حضرت امام صادق آل محمد (ص ))) نوشته ! كه از(( حضرت امام صادق (ع ))) مرويست : كه پيغمبر (ص ) فرمود: هر كسى كه مريض باشد، بعد از نماز صبح ، چهل بار بگويد: بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمنِ الرَّحيمِ، اَلْحَمْدُلِلّهِ رَبِّ الْعالَمينَ، حَسْبُنَااللّهُ وَ نِعْمَ الْوَكيلُ، تَبارَكَ اللّهُ اَحْسَنُ الْخالِقينَ، و لا حَوْلَ وَ لا قُوَّةَ اِلاّ بِاللّهِ الْعَلِّى الْعَظيمِ. بعد دستش را بر آنجايى كه درد مى كند بمالد، از آن درد صيحيح و سالم گردد. و حضرت عزّت خداوند تبارك و تعالى او را شفا بخشد. من شب را تا صبح صبر كردم ، وقتى صبح شد و نمازم را بجا آوردم ، اين دعا را چهل مرتبه با سوز و گداز و دل شكسته خواندم و دستم را بر موضع درد ماليدم . خداوند تبارك و تعالى به بركت اين ذكر مرض را از من رفع نمود و شفايم داد. ولى باز همينطورى كه نشسته بودم ، مى ترسيدم برخيزم كه مبادا دوباره آن مرض برگردد، تا سه روز هينطور بودم ، تا اينكه ديدم ، نه ، اصلا اثرى از مرض نيست . پدرم را صدا زدم و ماجرا را براى او تعريف كردم ، پدرم خيلى خوشحال شد، و خدا را شكر كرديم . بعد آمديم براى بعضى از اطباء و پزشكان ذمى ، ماجرا را نقل كردم ، آنها بعد از معاينات و ملاحظات در همان آن مسلمان شدند و كلمه شهادت را بزبان جارى نمودند و از مسلمانان عالى و خوب شدند. (22) |
| رنگِ پريده |
| ((ابن عباس )) فرمود: يكروز در خدمت ((حضرت اميرالمؤ منين (ع ) بودم . شخصى در حالى كه رنگش پريده بود، محضر مقدس حضرت شرفياب شد، و گفت : يا اميرالمؤ منين ، من هميشه بيمارم و دردهاى زيادى دارم ، از شما خواهشمندم كه دعايى به من بيآموزيد كه بوسيله آن دعا بيماريم رفع گردد و صحّت خودم را باز يابم . ((حضرت على (ع ))) فرمود: من دعايى به تو ياد مى دهم كه ((حضرت جبرئيل (ع ))) آن را به (( پيغمبر اسلام (ص ))) آموخت ، در وقتى كه ((حسن و حسين 8)) مريض بودند. و آن دعا اين است : اِلهى كُلَّما اَنْعَمْتَ عَلَىَّ نِعْمَةً قَلَّ لَكَ عِنْدَها شُكْرى وَ كُلَّما ابْتَلَيْتَنى بِبَلِيَّةٍ قَلَّ لَكَ عِنْدَها صَبْرى فَيا مَنْ قَلَّ شُكْرى عِنْدَ نِعَمِهِ فَلَمْ يَحْرِمْنى وَ يا مَنْ قَلَّ صَبْرى عِنْدَ بَلائِه فَلَمْ يَخْذُلْنى وَ يا مَنْ رَانى عَلَى الْمَعاصى فَلَمْ يَفْضَحْنى وَ يا مَنْ رَانى عَلَى الْخَطايا فَلَمْ يُعاقِبْنى عَلَيْها صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍوَالِ مُحَمَّدٍ وَ اغْفِرْلى ذَنْبى وَ اشْفِنى مِنْ مَرَضى اِنَّكَ عَلى كُلِّ شَىْءٍ قَديرٌ. ((ابن عباس )) مى گويد: آن مرد را بعد از يكسال ديدم ، در حالى كه رنگش نيكو و قرمز شده بود، و گفت : در هيچ دردى اين دعا را نخواندم مگر اينكه در آن شفا يافتم . و بر هر سلطانى كه وارد مى شدم و از او مى ترسيدم اين دعا را مى خواندم ، خداوند متعال به بركت اين ختم شرِّ او را از من دور مى كرد.(23) |
| مرض صداع |
| ((ربيع الابرار)) نقل مى كند: ((مامون )) در طوس به مرض صداع گرفتار شد و به هيچ وجه علاج نمى شد. قيصر روم ، كلاهى براى او فرستاد و در نامه اى براى او نوشت ، شنيده ام به مرض صداع (سردرد) مبتلا شده اى ، اين كلاه را برايت فرستادم كه بر سرت بگذارى تا دردت ساكت شود. ((مامون )) ترسيد كه در آن زهرى پنهان كرده باشد، دستور داد تا اول بر سر حاملش بگذارند، ديد كه به او ضررى نرسيد، بعد امر كرد به سر كس ديگرى كه صداع داشت بگذارند. وقتى كه گذاشتند، دردش ساكت شد. آن وقت آن كلاه را بر سر خودش گذاشت ، دردش ساكت شد. تعجب كرد كه اين كلاه چه سِرى دارد، آن كلاه را شكافت ، ديد كه نوشته اى در آن است ، آن نوشته را باز كرد، ديد كه نوشته : بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمنِ الرَّحيمِ كَمْ مِنْ نِعْمَةِ لِلّهِ فِى عِرْقٍ ساكِنٍ حَّم عَّسق لا يُصَدَّعُونَ عَنْها وَ لايُنْزِفُونَ مِنْ كَلامِ الرَّحْمنِ خَمَدَتِ النِّيرانُ وَ لاحَوْلَ وَ لاقُوَّةَ اِلاّ بِاللّهِ وَ جالَ نَفْعُ الدَّواَّءِ فيكَ كَما يَجُولُ ماءُ الرَّبيعِ فِى الْغُصْنِ.(24) |
| دِل دَرد |
| شخصى محضر مقدس ((حضرت رسول (ص ))) مشرف شد و از درد شكمِ برادرش به آن حضرت شكايت كرد. حضرت فرمودند: به برادرت امر كن ، شربتى با آب گرم و عسل درست كند و بياشآمد. آن مرد رفت و فرداى آن روز خدمت آن حضرت آمد و عرض كرد: يا رسول اللّه ، آن شربت را به او آشاميدانيدم ولى اثرى نكرد. ((حضرت رسول (ص ))) فرمودند: ((صدق اللّه و كذب بطن اخيك .)) يعنى : خدا راست گفته و شكم برادرت دروغ گفت . برو به او شربت عسل بده و او را به سوره حمد تعويذ كن يعنى هفت مرتبه سوره حمد را بر آن شربت بخوان . وقتى كه آن مرد رفت ، (( حضرت رسول (ص ))) به حضرت اميرالمؤ منين (ع ) فرمودند: اين مرد چون منافق بود از اين جهت آن شربت به او نفع نبخشيد.(25) |
| سفيدى چشم |
| ((يونس )) گفت : ما بين ديدگانم سفيدى ظاهر شده بود به ((حضرت صادق (ع ))) شكايت كردم . آن حضرت فرمودند: و ضو بگير و دو ركعت نماز بخوان و اين دعا را بگو: يا اَللّهُ يا رَحْمنُ يا رَحيمُ يا سَميعَ الدَّعَواتِ يا مُعْطِىَ الْخَيْراتِ اَعْطِنى خَيْرَ الدُّنْيا وَ خَيْرَالْآخِرَةِ وَقِنى شَرَّ الدُّنْيا وَ شَرِالاْخِرَةِ وَ اَذْهِبْ عَنى ما اَجِدُ فَقَدْ غاضَنِى الاَْمْرُ وَ اَحْزَنَنى . يونس گفت : هر آنچه را كه حضرت فرمود، به آن عمل كردم . حق تعالى پيسى را از من زائل كرد. (( و له الحمد)) و در روايت ديگر دارد: حضرت فرمود: چون ثلث آخر شب مى شود، در سجده آخر ركعت اول ، بگو: يا عَلُّى يا عَظيمُ يا رَحْمنُ يا رَحيمُ يا سامِعَ الدَّعواتِ يا مُعْطِىَ الْخَيْراتِ صَلِّ عَلى مُحَمِّدٍ وَ الِ مُحَمِّدٍ وَ اَعْطِنى مِنْ خَيْرِ الدُّنْيا وَ الاْخِرَةِ ما اَنْتَ اَهْلُهُ وَ اَصْرِفْ عَنّى مِنْ شَرِّ الدُّنْيا وَ الاْخِرَةِ ما اَنْتَ اَهْلُهُ وَ اَذْهِبْ عَنّى هذَا الوَجَعَ فَاِنَّهُ قَدْ غاظَنى وَ اَحْزَنَنى . و الحاح و مبالغه در دعا كن . آنچه را كه حضرت فرمودند، انجام دادم ، هنوز به كوفه نرسيده بودم كه خوب شدم .(26) |
| درد چشم |
| ((يونس بن حلبيان )) نقل كرد: يكروز محضر مقدس حضرت امام صادق (ع ) شرفياب شدم ، ديدم حضرت به درد چشم بسيار سختى دچار شده و بحدى آقا را اذيت مى كرد كه ما ناراحت شديم و محضر حضرت را ترك كرديم . روز ديگر خدمت با سعادتشان مشرف شديم ، ديديم كه حضرت صحيح و سالم است و هيچ عارضه اى در چشم مباركشان نمى باشد، تعجب كرديم و گفتيم : فدايت شويم آيا چشمهاى خود را با چيزى معالجه فرموده ايد؟! حضرت فرمودند: بلى ، به چيزى كه او از معالجات بود. گفتيم : قربانت آن چه بود؟! حضرت فرمودند: تعويذى بود. آن تعويذ را از حضرت گرفتم و آن را نوشتم و آن تعويذ اين است : اَعُوذُ بِعِزَّةِ اللّهِ وَ اَعُوذُ بِقُدرَةِ اللّهِ وَ اَعُوذُ بِنُورِ اللّهِ وَ اَعُوذُ بِعَظَمَةِ اللّهِ وَ اَعُوذُ بِجَلالِ اللّهِ وَ اَعُوذُ بِجَمالِ اللّهِ وَ اَعُوذُ بِبَهاءِ اللّهِ وَ اَعُوذُ بِجَمْعِ اللّهِ گفتيم : جَمْعُ اللّهِ چيست ؟! فرمود: بِكُلِّ اللّهِ وَ اَعُوذُ بِعَفْوِ اللّهِ وَ اَعُوذُ بِغُفْرانِ اللّهِ وَ اَعُوذُ بِرَسُولِ اللّهِ وَ اَعُوذُ بِالاَْئِمَّةِ يك يك نام آنها را برد، آن گاه فرمود: عَلى ما نَشاَّءُ مِنْ شَرِّ ما اَجِدُ اَللّهُمَّ رَبَّ الْمُطيعينَ. (27) |
| رزق |
| ((ابوبصير)) نقل مى كند: به حضرت صادق (ع ) از حاجت خودم شكايت كردم و از آن حضرت خواستم كه به من دعايى جهت رزق بيآموزد. ((حضرت صادق (ع ) فرمود: در نماز شب ، وقت سجده (در روايت ديگر: در سجده آخرِ ركعتِ هشتمِ نافله شب ) اين دعا را بخوان : يا خَيْرَ مَدْعُوٍّ وَ يا خَيْرَ مَسْئُولٍ وَ يا اَوْسَعَ مَنْ اَعْطى وَ يا خَيْرَ مُرْتَجىً اُرْزُقْنى وَ اَوْسِعْ عَلَىَّ مِنْ رِزْقِكَ وَ سَبِّبْ لى رِزْقاً مِنْ قَبْلِكَ اِنَّكَ عَلى كُلِّ شَىْءٍ قَديرٌ. حضرت اين دعا را به من تعليم فرمود، از وقتى كه من آن را خواندم ، ديگر محتاج نشدم .(28) |
| درد زانو |
| ((ابوحمزه ثمالى )) نقل مى كند: دردى در زانويم عارض شد و به (( حضرت امام محمّد باقر (ع ))) از آن درد شكايت كردم . حضرت فرمودند: هر وقت نماز خواندى بعد از آن اين دعا را بگو: يا اَجْوَدَ مَنْ اَعْطى وَ يا خَيْرَ مَنْ سُئِلَ وَ يا اَرْحَمَ مَنِ اسْتُرْحِمَ اِرْحَمْ ضَعْفى وَ قِلَّةَ حيلَتى وَ اَعْفِنى مِنْ وَجَعى . من آن دعا را خواندم و عافيت پيدا كردم .(29) |
| هنگام خواب |
| ((حضرت زهرا سلام 3)) فرمودند: يكشب رختخوابم را پهن كرده بودم و مى خواستم بخوابم ، ((حضرت رسول (ص ))) بر من وارد شد و فرمودند: اى فاطمه ! نخواب ، مگر چهار عمل را بجا آورى . گفتم : آن چهار عمل چيست ؟! فرمود: ((اول : ختم قرآن كن . دوم : پيغبران را شفيع خود گردان . سوم : مؤ منين را از خود خوشنود گردان . چهارم : حج و عمره را بجا آور.)) سپس مشغول نماز شدند، من منتظر ماندم تا نماز حضرت تمام شد، گفتم : يا رسول اللّه ، مرا امر فرموديد: به چهار چيز كه قدرت انجام آن را دراين وقت ندارم . آن حضرت تبسمى كردند و فرمودند: 1 هر وقت خواستى بخوابى ((قل هو اللّه احد)) را سه مرتبه خوان ، مثل اين است كه قرآن را ختم كردى ((يعنى ثواب ختم قرآن را برايت مى نويسند)). 2 وقتى كه بر من و پيغبران قبل از من صلوات بفرستى ، ما در روز قيامت شفيعان تو خواهيم بود. ((يعنى بگويى : سَلامٌ عَلَى جَميعِ الاْ نْبياء و المُرسَلين 3 وقتى براى مؤ منين استغفار بگويى ، (( يعنى بگويى : اَللّهُمَّ اغْفِر المُؤ منينَ و المُؤ منات . پس تمام آنها از تو خوشنود مى شوند. 4 و وقتى بگويى : سُبْحانَ اللّهِ وَ الْحَمْدُالِلّهِ وَلا اِلهَ اِلا اللّهُ وَاللّهُ اَكْبَرُ. پس حج و عمره بجا آوردى .(30) |
| خانه نمى سوزد |
| يك روز به ((ابوالدرداء)) خبر دادند كه خانه ات سوخت . گفت : خانه من آتش نمى گيرد. دوباره كس ديگرى آمد و گفت : اى ابوالدرداء خانه ات آتش گرفت . باز گفت : خانه من آتش نمى گيرد. تا سه مرتبه براى او خبر آتش گرفتن خانه اش را آوردند و او هم مى گفت : خانه من آتش نمى گيرد. بعد معلوم شد تمام خانه هاى اطراف در آتش سوخت مگر خانه او. به او گفتند: از كجا فهميدى كه خانه ات آتش نگرفت و نسوخت ؟! گفت : چون از رسول خدا (ص ) شنيدم هر كس هر روز صبح اين دعا را بخواند، در آن روز هيچ بلا و آسيبى به او نمى رسد، و من چون اين دعا را خوانده بودم ، خيالم راحت بود و آن دعا اين است : اَللّهُمَّ اَنْتَ رَبّى لااِلهَ اِلاّ اَنْتَ عَلَيْكَ تَوَكَّلْتُ وَ اَنْتَ رَبُّ العَرْشِ الْعَظيمِ وَ لا حَوْلَ وَ لا قُوَّةَ اِلاّ بِاللّهِ الْعَلِىِّ الْعَظيمِ ما شاَّءَ اللّهُ كانَ وَ ما لَمْ يَشَاءْ لَمْ يَكُنْ اَعْلَمُ اَنَّ اللّهَ عَلى كُلِّ شَىْءٍ قَدْيرٌ وَ اَنَّ اللّهَ قَدْ اَحاطَ بِكُلِّ شَى ءٍ عِلْماً اَللّهُمَّ اِنّى اَعُوذُبِكَ مِنْ شَرِّ نَفْسى وَ مِنْ شَرِّ قَضاءِ السُّوءِ وَ مِن شَرِّ كُلِّ ذى شَرٍّ وَ مِنْ شَرِّ الْجِنِّ وَ الاِْنْسِ وَ مِنْ شَرِّ كُلِّ دابَّةٍ اَنْتَ اخِذٌ بِناصِيَتِها اِنَّ رَبى عَلى صِراطٍ مُسْتَقيمٍ.(31) |
| پيروزى بر دشمنان |
| ((حضرت امير المؤ منين (ع ))) فرمود: شبى ((حضرت خضر نبى (ع ))) را در خواب ديدم و به او گفتم : به من چيزى ياد بده كه به واسطه آن بر دشمنان پيروز شوم . حضرت خضر(ع ) فرمود: يا على ، بگو: يا هُوَ يا مَنْ لا هُوَ اِلاّ هُو روز بعد جريان را به (( حضرت رسول )) (ص ) عرضكردم . حضرت فرمودند: او اسم اعظم را به تو تعليم كرده ؛ و همين اسم در روز بَدر بر زبان من جارى بود و حضرت حق سبحانه و تعالى به بركت اين اسم مرا نصرت داد و پيروز گردانيد. (32) |
| بيمارى شديد |
| ((داود درزنى )) گفت : در مدينه به بيمارى شديدى گرفتار شدم ، چون خبر بيماريم به (( حضرت صادق (ع ))) رسيد. حضرت براى من نامه اى مرقوم فرمودند ؛ و فرمودند: يكصاع گندم بِخَر، و بر پشتت بخواب و آن گندم را روى سينه ات بريز و بعد بگو: اَللّهُمَّ اِنّى اَسْئَلُكَ بِاسْمِكَ الَّذى اِذا سَئَلَكَ بِهِ الْمُضْطَرِّ كَشَفْتَ ما بِهِ مِنْ ضَرٍّ وَ مَكَّنْتَ لَهُ ما فِى الاَْرْضِ وَ جَعَلْتَهُ خَليفَتَكَ اَنْ تُصَلىِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَالِ مُحَمَّدٍ وَ عَلى اَهْلِ بَيْتِه وَ اَنْ تُعافِينى مِنْ عِلَّتى . سپس درست بنشين و گندمها را جمع كن و باز اين دعا را بخوان و آن را بچهار قسمت تقسيم كن ، و هر قسمتى را به فقيرى بده و باز اين دعا را بخوان . ((داود)) گفت : آن را انجام دادم گويا كه از بند خلاص شدم و به هر كس اين عمل را گفتم ؛ انجام داد شفا يافت .(33) |
|
|
|
|
قصه هاى زندگى اما على عليه السلام
|
|
|
| |
|
|
 v |
|
|
...
|
|
زن، خطرناکترين داماز مهمترين و راستي به قول خود ابليس، خطرناکترين دام شيطان، جنس زن است. مگر زنهايي که عمري مردانه با ابليس مبارزه کرده باشند. مرد، ديرتر صيد مي شود ليکن زن زودتر شکار شده آنگاه خودش دامي براي مرد بيچاره مي شود.نشنيده ايد شيطان هرچه کرد نتوانست آدم را بفريبد، آخر الامر حوا را فريفت و توسط او آدم بيچاره را فريب داد.در روايت رسيده که شيطان به يحيي گفت: هر وقت از اغواي هرکس عاجز شوم، دست به دامن زنها مي شوم(74).آري، شيطان به برکت زنها هدف خود را پيش مي برد و به مراد مي رسد: و لقد صدق عليهم ابليس ظنه.همنشيني با زن، مقدمه گناهو لذا در روايات اهل بيت (عليه السلام) است که: زياد پهلوي زن نشستن، قساوت قلب مي آورد. نه اين که از زن بايد کناره گرفت بلکه بايد احتياط کرد که دام شيطان است. مي بينيد با يک حرف، پيش آمدهايي مي شود؛ تو را عصباني مي کند و مقدمه گناهان بسياري مي شود.واي اگر زن نامحرم و بيگانه باشد و از حيث مکان هم اگر خلوت باشد که تله بسيار خطرناکي است.مصافحه با اجنبيه؛ يعني دست دادن با زن بيگانه حرام است. به اين حيواناتي که تقوا ندارند نگاه نکنيد. اينها در دام شيطانند. اگر بدنت با زن اجنبيه مس کرد، مصيد شيطان است.داستان برصيصاي عابدعابدي گوشه گير - که هميشه سرگرم عبادت بود - به نام برصيصا. او را مستجاب الدعوه مي دانستند. دختر سلطان وقت به مرض سختي مبتلا شد، آنچه مداوا کردند چاره نشد و علاج را منحصر به دعاي برصيصاي عابد دانستند. او هم که به شهر و بارگاه سلطان نمي آمد، دختر را با همان حال بيماري به صومعه عابد آوردند که دعا کند لذا دختر را گذاشتند و رفتند.اين عابد بدبخت اگر تقواي حقيقي داشت بايد فرياد کند دختر اجنبيه که در صومعه من لازم نيست باشد. مي شود دعا کرد در حالي که او نباشد. اين جا احتياط نکرد. مقتضاي تقوا اين است که با دختر بيگانه در جاي خلوت نماند؛ چون رعايت نکرد، در دام افتاد.به دختر نگريست. دوباره نگاه کرد. خيلي جلب توجهش کرد. بيچاره عابد در عمرش به چنين دامي نيفتاده بود. اين جا شيطان دلال بود. عبادت چندين ساله نتوانست جلوش را بگيرد و بالأخره کار حرام را مرتکب شد.سپس شيطان او را وسوسه کرد: ديدي خودت را رسوا کردي؟ فردا مي فهمند که با دختر سلطان زنا کرده اي تو را مي کشند. اگر مي خواهي خلاص شوي او را بکش و زيرِ خاک کن و بگو نفهميدم کجا رفته است.بالأخره به قدري او را وسوسه کرد که دختر سلطان را که در خواب بود خفه کرد! بعد او را در گودالي انداخت و خاک و سنگ رويش ريخت و او را پوشانيد.بلي دشمن به يک دام اکتفا نمي کند. تا او را به همان جايي که خودش هست نبرد رهايش نمي کند. تا ذره ايماني در دلش هست، طمع مي برد.فردا که آمدند احوال دختر را پرسيدند، عابد تجاهل کرد و گفت: من دعا کردم خوب شد، ديگر نمي دانم.مروي است که شيطان جلو يک نفر از مراجعين ممثل شد و گفت: من مي دانم دختر کجاست.آنها را بر سر گور دختر آورد و جنازه را نشانشان داد.مردم به صومعه عابد ريختند. او را کشان کشان نزد حاکم آوردند و آب دهان به صورتش مي افکندند.آري يک لحظه هوسراني، يک عمر پشيماني. يک ساعت لذت نفس، پشت سرش چه مفاسدي هست؟!بالجمله، حاکم دستور اعدامش را صادر کرد و او را بردار کشيدند.دارهاي سابق غير از حالا بود که زود خفه اش کند بلکه چندي آويزان بود تا هلاک شود.بيچاره عابد بر سر دار فريادرسي نداشت. هنگامي که در نهايت فشار جانش مي خواست بيرون رود، شيطان جلوش ممثل شد و گفت اگر به من سجده کني تو را نجات مي دهم.بالأخره ايمان عابد بيچاره را هم از او گرفت تا در اسفل السافلين همنشين خودش باشد(75).
|
|
کيد شيطان قوي است يا کيد زنان
سلام
آيا مکر شيطان ضعيف است يا مکر زنان؟به نظرم کلا مکر شيطان به دليل اينکه محاط بر زينت هاي دنيا بويژه زنان است ،کيد شيطان هم ضعيف است، پس حيله ضعيفتر است ولي در بعضي تفاسير ديدم که نوشته بودند مکر زنان بيشتر از شيطان است چون خداوند درباره شيطان ميفرمايد ان کيد شيطان ضعيفا(سوره نساء ايه 76) و درباره زنان است ان کيد کن عظيما(سوره يوسف آيه 28) بعد توجيه کرده بودن که چرا حيله زن بيشتر از شيطان است ولي به نظرم مکر شيطان قوي تر از مکر زن است و اينکه در قران امده مکر زن بيشتر از شيطان است اينطور نيست چون خداوند نفرموده که مکر زنان عظيم است اين سخن عزيز مصر است.؟
پرسشگر گرامي هم کيد شيطان قوي است و هم کيد زنان زيرا هر دو انسان را وسوسه مي کنند و به گناه و انحراف مي خوانند و بسياري را گمراه کرده و مي کنند و در عين حال کيد هر دو هم نسبت به انسان مؤمن ضعيف است زيرا مؤمن به ريسمان محکم خدا چنگ زده و در کنف حمايت خدا قرار گرفته است و خدا مدافع او شده و کيد شيطان و زنان براي گمراه کردن او ضعيف و بي اثر است:
الَّذينَ آمَنُوا يُقاتِلُونَ في سَبيلِ اللَّهِ وَ الَّذينَ كَفَرُوا يُقاتِلُونَ في سَبيلِ الطَّاغُوتِ فَقاتِلُوا أَوْلِياءَ الشَّيْطانِ إِنَّ كَيْدَ الشَّيْطانِ كانَ ضَعيفاً (1)
كسانى كه ايمان دارند، در راه خدا پيكار مىكنند و آنها كه كافرند، در راه طاغوت [بت و افراد طغيانگر]. پس شما با ياران شيطان، پيكار كنيد! (و از آنها نهراسيد!) زيرا كه نقشه شيطان، (همانند قدرتش) ضعيف است.
البته با توجه به جاذبه عميق جنسي که در زنان بخصوص زيبارويان هست و با توجه به فتاني و طنازي فوق العاده آنها و کيد و مکرهاي آنان در دلربايي ، معلوم است که اين فتنه گري و مکر عظيم بوده و بسياري از انسان ها را به زمين مي زند و به همين جهت مي بينيم که وقتي يوسف صديق با فتنه گري زنان درباري و فتاني و طنازي آنان روبرو مي شود که هر کدام با هزار عشوه و ناز او را به خود فرامي خواند ، دست نياز به آستان بي نياز بلند کرده و در نهايت عجز و ناتواني عرض مي کند:
إِلاَّ تَصْرِفْ عَنِّي كَيْدَهُنَّ أَصْبُ إِلَيْهِنَّ وَ أَكُنْ مِنَ الْجاهِلين (2)
و اگر مكر و نيرنگ آنها را از من باز نگردانى، بسوى آنان متمايل خواهم شد و از جاهلان خواهم بود.
اما اين که بعضي گفته اند خداوند کيد شيطان را ضعيف شمرده و کيد زنان را عظيم و ...(3) ؛ حرف متيني نيست زيرا اولا کيد شيطان نسبت به مؤمنان ضعيف است چون به خدا پناه برده اند نه اين که اصالتا و نسبت به همه انسان ها ضعيف باشد که اگر ضعيف بود اين همه افراد را به دنبال خود نمي کشيد و اين همه خدا هشدار نمي داد!
دوم اين که جمله "کيد شما عظيم است" سخن عزيز است که خدا هم آن را نفي نکرده و با نفي نکردن تاييدش نموده است اما اين عظيم بودن که درست هم هست در قياس با مکر شيطان نيست بلکه اگر قياسي باشد نسبت به مکر مردان است. مردان معمولا با قدرت ، اراده خود را پيش مي برند ولي زنان که قدرت جسمي ندارند با کيد و مکر و فتاني و طنازي و ... کار خود را پيش مي برند و مکر زنان در قياس با مکر مردان عظيم است نه در قياس با مکر شيطان زيرا مکر شيطان شامل مکر زنان هم هست زيرا مکر زنان فرعي از مکر شيطان است و زنان از بهترين دام هاي شيطانند.
بنا بر اين عظيم شمردن مکر زنان به معناي بزرگتر بودن مکر آنان از مکر شيطان نيست .
دقت داشته باشيد بزرگ بودن کيد زنان به معناي بد بودن جنس زن و شر بودن خلقت آنان نيست
پي نوشت ها:
1. نساء (4) آيه 76.
2. يوسف (12) آيه 33.
3. فيض کاشاني ، اصفي ، قم ، دفتر تبليغات اسلامي ، 1418 ق ، ج 1 ، ص 568 ؛ ميبدي ، کشف الاسرار ، تهران ، امير کبير ، 1351 ش ، ج 5 ، ص 53 ؛ و ...
بازديد:
|
|
آمار مطالب
آمار کاربران
کاربران آنلاین
آمار بازدید
عضویت سریع